Het is werkelijk een zeer merkwaardige winter geweest. Stel je eens voor dat je in de eerste twee weken van februari op vakantie was geweest naar een zonbestemming. Je vertrok zonder iets van de winter te hebben gezien in ons land. En als je dan, zongebruind, terugkomt, heeft iedereen het over die unieke koudegolf met dagenlang schaatsplezier in het hele land. Je zou het werkelijk niet geloven.
De winter is dit jaar volledig samengebald in een periode van twee weken. En het lijkt er ook niet op, dat de winter nog terugkomt. Sterker nog, soms heb je het gevoel dat de lente al een beetje in de lucht hangt.
Van mij mag het. Ik heb de tuinstoel maandag al uitgeprobeerd. En het beviel prima. De komende dagen stijgt het kwik naar 12 graden. Helaas is het wel bewolkt en een beetje druilerig. Een terrasje pakken zit er niet in.
Maar het mooie van deze tijd is toch wel, dat je heel goed merkt dat de dagen langer worden. De zon gaat inmiddels na 6 uur onder. Tijdens het avondeten kan de verlichting vaak al uitblijven. En als de zon overdag schijnt, voel je de kracht.
Ik denk dat we in het komende weekend ook wel momenten hebben met een lekker zonnetje. Dat betekent overigens niet, dat de zoutloodsen van ACV definitief gesloten kunnen worden. Vooral zondagnacht komt het kwik weer in de buurt van het vriespunt. En dan zit gladheid in een klein hoekje, zoals we ook afgelopen zondag- en maandagochtend hebben gezien.
